شاخه بندی اخبار


نزول قرآن در شب قدر

نزول قرآن در شب قدر

Date:1395/4/25

پيامبر اکرم در شب قدر نسبت به تمام قرآن، آگاهي اجمالي پيدا کردند


متن زير، بيانات آيت الله امامي کاشاني در شب بيست و سوم ماه مبارک رمضان سال 1437 هجري قمري (1395) مي‌باشد که در اختيار علاقه‌مندان قرار مي‌گيرد.

قال الله العظيم في کتابه الکريم: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي ليلةِ الْقَدْرِ(1)، وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَيلَةُ الْقَدْرِ(2) لَيلَةُ الْقَدْرِ خَيرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ(3) تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ(4) سَلَامٌ هِي حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ(5)»[1]

امشب طبق احاديث فراوان به نظر مي‌رسد ليله القدر است. گرچه سه شب را به عنوان ليالي قدر گفته‌اند و اهل سنّت، شب بيست و هفتم را اضافه کرده‌اند، ولي آنچه از احاديث معتبر فهميده مي‌شود، امشب، شب بيست و سوم است.

 براي دريافتن عظمت شب قدر اين سوره را ترجمه مي‌کنم: ما قرآن را در شب قدر نازل کرديم. پس شب قدر داراي اهميت زيادي است که قرآن در آن شب نازل شده است.

اين نکته را هم عرض کنم که شب بيست و هفتم رجب، شب مبعث پيامبر اکرم(ص) است که قرآن کريم آن شب را آغاز نزول وحي فرموده است و طبق روايات، اولين آيات هم آيات مبارکه «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذي خَلَق‏»[2] بوده است. ولي اينکه مي‌فرمايد قرآن را در شب قدر نازل کرديم، اين به معناي نزول دفعي است. بين نزول دفعي و تدريجي فرق است. نزول تدريجي را تنزيل مي‌گويند. نزول دفعي را معمولاً نزول انزلنا مي‌گويند. يعني در ماه مبارک رمضان، شب بيست و سوم ماه مبارک، قلب مبارک پيامبر اکرم(ص) نسبت به تمام قرآن يک آگاهي اجمالي پيدا کرد؛ يعني قلب مبارک او و روح مقدس رسول الله، درست در نقطه غير عالم مادي و آن جاييکه کانون وحي است قرار گرفت و آنچه قرآن کريم بود، يکجا بر پيامبر اکرم(ص) و قلب مبارکش فرو ريخت که اين را يک توجه اجمالي به تمام قرآن مي‌گوييم. بعد در  بيست و سه سال، به مناسبت آيات کريمه در وقت خودش بر پيامبر اکرم نازل شد. شما يک کتاب را نگاه کنيد. يک آدمي که کتابي را نگاه مي‌کند، يک دفعه ورق مي‌زند و فهرستها را مي‌بيند. کتاب رياضي است، کتاب شيمي است، کتاب حکمت و فلسفه است. بعد به اين فرد مي‌گويي يک يک را بگو. مي‌گويد يک يک را بايد بگويم و تفسير کنم؟ ولي من تفسيرش را نمي‌دانم. اجمالاً چنين است. بنابراين نزول قرآن کريم در شب قدر به صورت اجمال و سربسته و دربسته و کلي بود. ولي در بيست و سه سال به مناسبت شرايط، يک يک از آيات شريفه و سور قرآن بر قلب مبارک پيامبر اکرم(ص) نزول يافت. پس اين «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي ليلة الْقَدْر»است.

بعد درباره شب ليله القدر مي‌فرمايد. «وَ مَا أَدْرَاکَ مَا لَيلَةُ الْقَدْرِ»؛ اي پيامبر با اينکه تو رئيس عقلايي، با اينکه تو عقل مجسم و کانون وحي هستي، نمي‌داني شب قدر چيست. ما که خدا هستيم به تو مي‌گوييم.

«لَيلَةُ الْقَدْرِ خَيرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْر»؛ شب قدر از هزار ماه بالاتر است. هزار ماه را اگر عمر يک انسان حساب کنيم، يک عمر طولاني است. اگر هزار را تقسيم بر 12 کنيم و بخواهيم سال را تقسيم بر 12 کنيم، حدود هشتاد و سه سال و خرده‌اي است؛ يعني هشتاد و سه سال و خرده‌اي انسان عمر کند و امشب هم يک طرف. 83 سال ذکر گفتن يک طرف، امشب يک طرف. 83 سال تلاوت قرآن يک طرف، امشب يک طرف. 83 سال انفاق يک طرف، امشب يک طرف. 83 سال توبه يک طرف، توبه امشب يک طرف. اين قرآن است، شعر فردوسي و حافظ نيست که شاعر مبالغه کند، بلکه وحي است.  

شب قدر بهترين شب است. چرا؟ زيرا: «تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْر»ٍ؛ امشب فوج فوج ملائکه به زمين مي‌آيند و برمي‌گردند. کجا مي‌آيند؟ به زمين مي‌آيند. با چه کسي ديدار مي‌کنند؟ با وليّ خدا که مظهر اسماء الحسني است.

 ملائکه بر کسي که خليفه واقعي خداوند است نازل مي‌شوند و تمام جمال و جلال خدا در آن خليفه خدا که شخص حجت بن الحسن(عج) است، نازل مي‌شوند. امشب بر خواندن دعاي سلامتي امام زمان زياد تأکيد شده است: «اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِيکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَيهِ و عَلي آبائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِي کُلِّ سَاعَةٍ وَلِياً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلًا وَ عَيناً حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِيهَا طَوِيلا». قائداً يعني ياري کن امام عصر را. «وَ نَاصِراً وَدَلِيلًا»؛ دلالتش کن، راه‌ها را به او نشان بده که چه بايد بکند. گرچه امام عصر ارواحنا له الفداء از سال 255 که تولد يافته‌اند، از همان کودکي دنيا را در برابر خود ديده است، و اينک که بيش از 11 قرن از غيبت حضرت مي‌گذرد، تمام اين نظام خلقت را مي‌بيند و بررسي و طراحي مي‌کند که چگونه قيام کند، در کجا حرکت بکند. اين مطلب اساسي است. در روايات ماست که حضرت وقتي ظاهر شد، اولين ندايش در کعبه است که حضرت خطاب مي‎‌کند: «يا محشر الخلائق، أَنَا بَقِيَّةُ اللَّهِ‏ فِي أَرْضِه‏»؛ من بقيت الله هستم. اين اعلام قيام در خانه خداست. ولي تشکيل حکومت در مسجد کوفه است.

 

منابع:


[1]. سوره قدر، 1 ـ 5.

[2]. سوره علق، 1.

 


Rss Services Print  - (8 Body)  Visitor Count: 1294
Add Comments
Name:
Email:  
User Comments:
کد امنیتی: تصویر امنیتیتغییر عکس